August Rodin (1840-1917)

Handen hebben voor Rodin zowel een expressieve als een symbolische waarde: ze belichamen het gebaar. Gescheiden van het lichaam worden ze studies of in massa geproduceerde “slachtafval” en krijgen soms monumentale waarde. “In het werk van Rodin”, zei Rilke, “zijn er handen – onafhankelijke, kleine handen, die, hoewel ze niet tot een lichaam behoren, leven. (…) Handen die lopen of slapen en handen die wakker worden… “Het zijn altijd autonome werken die, hoewel slechts fragmenten, een verbazingwekkende zeggingskracht hebben.

Deze “lichaamsfragmenten” zijn op zichzelf compleet en hebben hun eigen betekenis. Rodin dacht nooit twee keer na over het presenteren of herhalen van vormen in een nieuwe en originele compositie, zoals in de hier gepresenteerde assemblage die twee handen in hetzelfde gebaar verenigt. Rilke beschreef perfect deze manier van werken door assemblage, waarbij Rodin “begint met de plaatsen waar het contact het dichtst is, als de culminatiepunten van het werk; hij begint zijn werk waar iets nieuws gebeurt en wijdt al de vaardigheid van zijn instrument aan de mysterieuze visioenen die de geboorte van een nieuw ding begeleiden.”

– Gewicht: 0,5 kilo
– Materiaal: resin

© Rodin Museum – Paris